göğe bakma durağı

Şiirler var..Birinin diğerinden farklı  bendeki yeri.Anısı yok..ama bir şekilde yer etmiş gönlümde.Okurken ay ışığı altında dans eder gibi.Belki  bir teknede,belki ıssız bir kumsalda..O hissi yaşatan,en sevdiklerimden..
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım


Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi

Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat.

*turgut uyar - göğe bakma durağı      

Canım arkadaşım.Seni çok seviyorum.Nikah şekerlerini yedim haberin olsun.Bu bir ölçü değil ki ,içinde küflenseydi daha mı iyiydi.Daha bir tatlı,bademşekeri tadında ,net hatırlıyorum o günü artık.Biblosu kaldı,ona dokunmayacağım.Her günün kutlu,mutlu olsun.Kalbin aşkla dolsun.Kırmızı panjurlu evimin kapısı her zaman açık sana.Ağzıdan çıktı bir kez söz.Panjurları kırmızıya boyatmak şart oldu.

                                               Marifet hiç ezilmemek bu dünyada

     Ama biçimine getirip ezerlerse

Güzel kokmak

Kekik misali

Lavanta çiçeği misali

Fesleğen misali

Itır misali

İsâ misali

Yunus misali

Tonguç misali

Nâzım misali

Bedri Rahmi Eyüboğlu

ÇİLEKLİ MİM

Sevgili Deep mimlemiş beni,sağ olsun unutmamış.Önce  soruları yanıtlıyoruz,sonra çileklere dalıyoruz ;) ah pardon, bir hafta sonra mimim yanıtlarını yayınlıyoruz :)

    ÇALINMIŞ ÇİLEKLER

Herkes iyi insanları sever ve çoğumuz hayatlarımızı iyi insanlar olarak yaşamaya çalışırız. O zaman neden dünya yüzünde bu kadar iyi olan insan sayısı azdır? Ne kadar gayret ederseniz edin, öyle günler öyle zayıflık anları vardır ki kötü olmak insana iyi olmaktan daha iyi gelir. İster otoyolda hızlı araba sürmek olsun, ister kopya çekmek ya da ofisten bir kutu kalem "araklamak"... Hepimizin gurur duyamayacağı hareketleri vardır. Gerçekten iyi bir insan olmanın yolu kişiliğimizdeki kötü yanları kabullenmek ve omuzumuzdaki şeytan kulağımıza fısıldarken azize gibi davranmamak ve mükemmel olmadığımızı bilmektir. Hepimiz zaman zaman baştan çıkarız. Ama şimdiki senaryoya da yakalanabilirsiniz.

1- Şehir dışında bir yürüyüşte nefis çileklerle dolu bir tarlaya geldiniz. Mideniz guruldamaya başladı ve etrafta kimsecikler yok. Siz ve bedava öğle yemeği arasında sadece bir çit var. Çitin yüksekliği ne kadar?

2- Bahçeye girdiniz ve çilekleri yemeye başladınız. Kaç tane çilek yediniz?

3- Birden çileklerini çalmakta olduğunuz çiftçi ortaya çıktı ve size bağırmaya başladı. Kendinizi savunmak için neler derdiniz?

4- Tüm olan biteni bir kenara bırakıp söyleyin, çileklerin tadı nasıldı? Ve çilek çalma maceranız sona erdikten sonra kendinizi nasıl hissettiniz?

*

1-Öyle açım ki çit göremiyorum..

2-Sayamadım,doyana kadar yedim.

3-"Sizin miydi ay pardon" diye konuya girerdim.Terslenmeye devam ederse "çileklerin üstünde isminiz yazmıyordu"derdim,açlıktan ölecek biri var sonuçta ortada.İkna olup olmaması onun problemi.Çilekleri yemişim,olan olmuş bitmiş.

4-Çiftçinin tatsız yaklaşımı sonucunda yediğim çileklerin tadını unuttum.Kendimi nasıl hissettim : Ağzımın tadı yok , ama karnım tok.

Ben de bu mimi,okuyan herkese gönderiyorum.Okuyan herkes mimlendiniz ,haberiniz olsun ;)

BİR DEMET FOTOĞRAF

Çocukluğum İstanbul'da geçti..Doğdum,büyüdüm..İlk defa denize girdim,ilk defa köprüden geçtim,ilk defa kuşlara yem attım,ilk defa karides yedim, bira içtim ,sarhoş oldum,arnavut kaldırımlarının birinde güldüm diğerinde ağladım..Her şeyin ilkini güzel İstanbul'la yaşadım.
     Zamanın her şeyin ilacı olduğunu..büyümenin sandığım kadar güzel olmadığını..her inişin bir çıkışı olduğunu..İstanbul'la öğrendim.En güzel yerlerde kesişti hayatım,başka hayatlarla..
        Hep civarımda olduğun için teşekkürler İstanbul..Kolay olmadı ikimiz için de..Kah sen bana katlandın,kah ben sana..Şimdi keyfini sürme zamanı..Mutluluklar ikimize.
                                                                         ***
"Ona neden ve nasıl aşık olduğunu sorarlar, cevap veremezsin. sebebini bulamazsın. Zaten aşk dedikleri, solup kurumaya mahkumdur, bir sebebi olduğu andan itibaren.”

                                                                                                                                                             Elif Şafak - Mahrem

   Baygın çiçek kokularının masmavi gökyüzünü doldurduğu,bembeyaz begonvillerin balkonlardan aşağı sütten şelale gibi aktığı günlerdeyiz..Güzel havalar caddelerde insanların içine karışmak,parklarda eğlenmek,ya da açık pazarlara yöneltmekten başka düşünce bırakmıyor.Solunan havanın hangi ülkenin hangi şehrin havası olduğunun önemi yok.Çünkü havanın kimliği yok.Sadece ve sadece ciğerlerimize dolsun,mutluluk versin yeter,o kadar..
         Yaşamın coşkusundan uzakta,yapayalnız ve sımsıkı kapanmış kepengleriyle,enfes havanın da güneşin de içeri girmesine izin vermeyenler olmasın hayatımızda...Fotoğraf bana aittir alıntı değildir efendim :)
                                         

          Eskimo bir şair dokunuyor omzuma

ve Kız Kulesi'ni göstererek

bırak artık diyor üzülmeyi..

yedi tepeli bu şehirde

şiir okunacak tek yer

elbette denizin ortasındaki 

şu küçük buz dağı...

Sunay AKIN

PALYAÇO

kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde

kaç kilo çekerdi yalnızlık

kaç kere ezildim altında

yaz yağmurlarının..

belki de palyaçolar ağlardı pazartesi sabahları

her sirk geldiğinde ağlamaklı olurduk

hep ağlamaklı olurduk gülünecek halimize..

kim sevmezdi çiçekleri filan

‘ben sevmezdim’ dedim , ‘yalan’ dedi..

bunu palyaço söyledi,

palyaço söyledi ben yazdım

yazdım, yazmasam ağlayacaktım..

herkes ağlarmış biraz , ben de ağladım

sırf bu yüzden mi ağladım

alçaklık gibi bir şey oldu bu biraz..

biraz birazdım her şeyden

dün biraz sinirlenmiştim mesela

yarın bir kadını seveceğim biraz

biraz biraz kör oldum bugünlerde..

ama rakı kadehlerini boşaltmayın

eksilmesin hiçbir şey

hiçbir şeyden dahi olsa

kalsın biraz..

umursamıyorum yılgınlığımı filan

çünkü sessizce yaşanmalı her şey

bir devrim sessizce olmalı mesela

ve her sözcüğüne inanmalı bir palyaçonun..

bir palyaço neden yalan söylesin ki

ben palyaço olsaydım söylemezdim

marangoz olsaydım da söylemezdim

ben insan olsaydım yalan söylemezdim !

hem nereden çıkardınız palyaçonun yalnızlığını

kaç kilo çeker ki bir palyaço

hem neden yüzüme vuruyorsunuz

bir çirkin ördek yavrusu olduğumu..

gocunmam ki ben, ben gocunmam

bir palyaço ne kadar gocunmazsa

o kadar, o kadar gocunmam işte..

rakı doldurun ! eksilmesin..

bitmedi , yazacağım daha

yazmazsam ağlayacağım çünkü

alçakça olacak biraz..

hem biz o zaman kimdik ki , nerelere giderdik

her sokakta biraz daha eksilirdik 

bilirdim , geceleri puslu puslu olurdu bazen

bazen birisi fısıldarmış gibi olurdu

‘duyamadım’ , derdim , ‘tekrar et !’

sessizliğe bürünürdü o vakit her şey

sokaklar daha bir puslu

palyaçolar daha bir ağlamaklı olurdu

ve ben daha bir alçak olurdum

ağlardım biraz..

hem sen kimsin, çekiştirme diyorum

hatta kuyruğuma basma diyorum

acıyor, tırmalarım ,

diyorum..

kahrol, kahrol !

diyorum..

geçen gün yüzüme rastladım bir ilan panosunda

korktum birden , kusacak gibi oldum

‘olur öyle’ dedi palyaço ,

‘herkes alçaktır biraz’

‘otur ulan !’ dedim , bağırdım ona

ben bazen bağırırım biraz..

‘rakı doldur !’ dedim , ‘eksilmesin !’

ben bazen eksilirim biraz

aslında hepimiz eksilirmişiz biraz

bunu sonradan öğrendim..

ben aslında her şeyi sonradan öğrendim

herkes herkesi sonradan öğrenirmiş

bunu da sonradan öğrendim..

örneğin;

geçen gün bir kadınla seviştim

biraz değil çok seviştim..

ya işte öyle palyaço

diyorum ki ,

bunu da yeni öğrendim

sevişmek de eksilmekmiş biraz.

kim sevmezdi ki kuş ötüşlerini filan

‘ben sevmezdim’ dedim , ‘yalan’

dedi

bunu palyaço söyledi

palyaço söyledi, ben yazdım

yazmasam, alçak olacaktım

hem ben roman da yazdım biraz..

bazen diyorum ki, palyaço,

sen olmasan ben ne yaparım

alçakça eksilirim belki biraz

her yağmur yağışında yerin dibine girerim

hiçbir kadının kasıklarını öpemem belki

ya da unuturum sonradan öğrendiklerimi..

biraz biraz anlıyorum ki,

yüzler eller, o terli vücutlar filan

her şey plastikmiş biraz

haydi sirtaki yapalım palyaço

rakı doldur, yine eksildik biraz..

Bazı geceler sona ermekte direnir.Bu direnci bir tek kitap okuyarak kırabilirsin.Ruhunun arınmasına tek çözüm uyku olmaz bu gibi durumlarda.Daha çok kelime,sayfalar dolusu kelime tek ilaçtır..Peşini bırakır kabus dolu rüyalar,sabaha umutla uyanırsın.Geceler çok tuhaf,gündüzler ayrı tuhaf,insanları saymıyorum bile..

    ÖLÜMÜN KONUMU

Ölüsünün ağzında bir düzlüğün ölüsü

Ben kendimi isterim her yerdeki bir yerde

Ayak bileklerimin üstünde iki kıvrım

Unuttuğum bir şey var, onun içinde

Ve yadırgadığım. Ben kendimi taşırım

İçinde olmadığım bir güne

Bir yaprak biçiminde - boşluksa tırtıl -

Bir de işte tek kalmanın acısı, bir de

Nemli toprakta yüzükoyun

Yokluğuma kar biriktiren yazla birlikte.

İmgesiyim ölümün.

Edip Cansever

  


19 Mayıs ATATÜRK'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı ATATÜRK'ü sevenlere kutlu ve mutlu olsun, sevmeyenlere de HARAM ile ZIKKIM olsun !

Teori

Şöyle ki benim ruh halim üçe ayrılıyor.Emin de değilim,teorim bu.Objektif bakamıyor da olabilirim kendime.Neyse ,teorime dönelim.
    Çok sinirli oluyorum bazen.Sebebini bildiğim,bilmediğim,bilmek istemediğim nedenlerden dolayı sinir harbiyle dolu günler yaşıyorum.Bir şey satın almak mutlu etmez,kalabalıklar içinde yalnız hisseder,dişçi bekleme salonundaki dergilere göz atarken bile tebessüm eden ben'i,öldür allah kimse mutlu edemez.Eleştirel bakış açım doruk noktasındadır.
  İkinci ruh halim:Fazlasıyla özgüvenli,kendinden emin halim.Hiç bir şeye, hiç kimseye ihtiyacım yoktur,asarım ,keserim,yaparım,ederim.Dünyayı dar ederim,yeri gelir cennet eylerim.Ama yaparım,ben yaparım.Hırslıyım,çalışkanım,becerikliyim gel gör ki bu da normal bir hal değil,sanırım arızayım.
   Üçüncü halim:Oluruna bıraktım halim.Dünya yansın yıkılsın,n'apalım düzen böyle hali.Böylesi uygunmuş hali.Tavsiyelere uyulur,kurgusal yaşam tarzı benimsenir.vs.vs.
   Aslında şimdi farkettim ki hepsinin karışımıyım biraz.Renkleri seviyorum.Bazen siyah-beyaz,bazen regarenk.İnsanlar,tüm canlılar,alabileceğim alamayacağım kıyafetler-ayakkabılar,enteresan objeler hepsini seviyorum.Alternatiflerim de var.Yalancı,korkak,dönek insanları bile sevebiliyorum zaman zaman.Ama zaman zaman! Yaşamı her şeyiyle bir bütün olarak görüyorum ve çok heyecanlı buluyorum.
  Yani dörde ayrılıyormuş ruh halim..

ps:Fotoğraf çok tatlı di mi,bu da el emeği göz nuru :) Adı:Asi..Kızım atla hadi yüz dediler,cupp atladı denize yüzdü işte böyle  :)